26 marca, 2018

Okucia 3D c.d.

Ostatnie zmiany w plikach graficznych okuc głownych skrzydeł, uwzględniających rzeczywiste położenie wszystkich elemntów po wylaminowaniu.


Szybki wydruk w PLA do ostatecznej weryfikacji numeryki z rzeczywistoscia. W koncu pasuje - okucia przelegają do wszystkich powierzchni. Po wydrukowaniu w ABS bedzie mozna kleić :)


Najnowsze rozwiazanie mocowania skrzydła do okucia wewnętrznego.

 
Wyszły kolorowo, ale niestety były drukowane w niewłaściwym ułożeniu. Na dniach mają sie pojawić poprawne wydruki. Trzymajcie kciuki..


@

14 lutego, 2018

Sterolotki

Nadchodzi powoli lato, czas się wziąść do roboty. Już niewiele zostało do pierwszego lotu - sterolotki i silniki. Wszystko pasuje jak ulał.


@

10 listopada, 2017

POMALOWANY

W koncu, po miesiacach oczekiwan, pojawil sie ON, w pelnej krasie, lsniacy i prazkowany:


az szkoda latac..
@

10 lipca, 2017

Sterolotka 3D optymalizowana topologicznie


Poniżej  skrócona relacja  kolegi z doświadczeń w zakresie optymalizacji topologicznej, o której już wcześniej było :)

Drukowanie 3D staje się coraz popularniejsze i tańsze. Mając możliwość włączenia się w projekt tworzenia UAV na wydziale, zrodziła się myśl zastosowania w jego budowie technologii drukowania 3D i wybór padł na sterolotkę.

Wykonano rozbudowany cykl projektowy, który składał się z kilku etapów. Pierwszym było odbudowanie modelu 3D skrzydła z wychylonymi powierzchniami kontrolnymi.


Następnie wykorzystano powyższy model, aby utworzyć siatkę do obliczeń przepływowych.


Siatkę wczytano do programu FLUENT, aby otrzymać rozkład ciśnień na powierzchniach sterolotki. Celem było wykorzystanie obciążenia do obliczeń strukturalnych.


Powyższy wynik został zaimportowany do analizy strukturalnej i optymalizacji topologicznej. Wynikiem ostatecznym i najlepszym z uzyskanych jest ten zamieszczony poniższej. Jest to oczywiście przekrój, aby pokazać strukturę.


Wynikiem była sterolotka z pokryciem 0,7 [mm] o wadze ok. 29[g], jednak, aby zredukować wagę postanowiono pozostawić jak najwięcej struktury, usuwając pokrycie. Ostatecznie po 6 godzinach drukowania otrzymano gotową część:

 
Jak można zauważyć mamy już gotowe miejsce pod zawias oraz uchwyt mocowania do serwa. Ostatnią czynnością był pomiar masy sterolotki wykonanej z materiału PLA:


Oczywistą rzeczą jest to, że wymaga ona pokrycia folią termokurczliwą oraz walidacji w tunelu aerodynamicznym. Efekt jest jednak zaskakujący i zachęca do rozszerzenia badań w tym kierunku. Mamy możliwość pominięcia pracy manualnej podczas klejenia, pracy z żywicą i formowania elementów.


@Dawid O.